Eindelijk ...............

Eindelijk is het er van gekomen. Afgelopen vrijdag was het zover. Prachtig weer - een vrije dag, dus niets staat aan een stevige wandeling in de weg. Ik heb me erop verheugd, maar het begint wat anders dan anders. Ik kan 's morgens al niet echt op gang komen, loop 100 keer heen en weer tussen boven en beneden en de auto en weet ik waar. Als ik Beetsterzwaag - want deze tocht van 'blokje om' staat vandaag op het programma - binnen rij kan ik geen vrije parkeerplaats vinden, met als gevolg dat ik helemaal aan de andere kant van het dorp ergens achter het oude (en vertrouwde) kantongerecht parkeer. Na me hier snel in mijn wandel-outfit te hebben gestoken, ontdek ik dat mijn wandelstok uit de auto is verdwenen. Dat is balen want ik ben er best verknocht aan geraakt, maar dan maar zonder deze keer. Wat mokkend loop ik door de Hoofdstraat naar het startpunt. Daar kom ik 'Dieuwkes hobby-kadoshop' voorbij en ik besluit daar toch maar even voor de zekerheid te vragen of er toevallig wandelstokken leverbaar zijn. Een duik onder de toonbank levert een pracht van een opvouwbare stok op die ook nog eens is voorzien van een heuse schijnwerper. Voor een paar euro wisselt de stok van eigenaar en de koning te rijk loop ik verdere, ondertussen de stok op maat instellend.
Vanaf het startpunt voert de tocht al snel weer door een prachtig wandelgebied

Hoewel ik eerst wel een voor mij stevige hobbel heb moeten nemen in de vorm van een paard. De beschrijving geeft het al aan, maar daar las ik kennelijk overheen, de tocht voert in het begin langs en door paardenweiden. Nu heb ik voor de meeste dieren respect, maar voor paarden wel in het bijzonder moet ik zeggen. Ik ben niet zo driest en nu hier ook nog zo'n dier vlak voor het hek waar ik doorheen moet staat, moet ik toch wel even slikken. Ik ver'man' mezelf en probeer het dier te paaien met veel lieve woordjes en geluidjes en klopjes op hals en voorhoofd. Het buigt minzaam het hoofd naar me toe en doet zowaar een paar pasjes opzij zodat ik er langs kan. Nu rustig verder lopen zonder teveel kapriolen lijkt het meest veilig, maar ik schrik van een stevig gehinnik achter mij waarmee de andere paarden worden gewaarschuwd. Gelukkig bereik ik veilig de overkant en opgelucht vervolg ik mijn weg. Deze voert langs prachtige optrekjes en biedt minstens evenzovele verschillende doorkijkjes. Ook hier weer prachtige natuurgebieden waarlangs de tocht gaat.

Het is op deze laatste septemberdag ongekend mooi weer. Dat merk ik hier en daar op de tocht ook aan de fietsliefhebbers. Wandelaars kom ik niet tegen - alleen op het terras bij de 'koffiestop' een grote groep dames die kennelijk aan Nordic Walking doet, getuige de attributen die ze bij zich hebben. En verderop heel in de verte 2 snelle lopers die kennelijk een andere route volgen want ik zie ze niet terug.
Dat terras is overigens even voorbij het kerkje van olterterp waar een neef van ons nog trouwde volgens mij.

De tocht voert na de tussenstop via eerst wel erg leuke en vooral ook stille en soms zelfs avontuurlijke paden door bos, langs een beekje en verderop door het bos waar men bezig is een en ander echt aan de natuur terug te geven. Het ziet er allemaal even mooi en ook spannend uit. Een pad dat de naam 'boomwortelpad' zeker verdient moet hier met ere vermeld worden. Hier, maar ook even verderop wanneer de route vlak langs het beekje voert, ben ik blij dat ik de stok in Beetsterzwaag kocht! Op sommige plaatsen doet de omgeving bijna 'onnederlands' aan .......

Ik geniet met volle teugen. Dat wordt verderop even minder wanneer ik de golfbaan doorkruis, maar dat heeft denk ik alles te maken met mijn aangeboren afkeer van alles wat met deze 'sport' te maken heeft. Ik laat - na lang nadenken - maar in het midden of dit met de deelnemers te maken heeft of met het feit dat voor deze sport wel heel veel natuurgrond wordt opgeslokt en veranderd in een soort van 'biljardlakengrasmat met kunstmatige verhoginkjes enzo'. Misschien spelen beide wel een rol. 

Gelukkig volgt hierna nog een mooi gedeelte wat mijn gedachten weer wat positief beïnvloedt!

Nog twee, nee drie opmerkelijke zaken / gedachten / ideeën:

- Tijdens de toch filosofeerde ik voor /met mezelf wat over het gevoel van tijd. Dat de tijd zo snel gaat voor ons gevoel, maar dat tijdens tochten als deze een uur vele malen langer lijkt te duren. Heeft dat te maken met het tempo? De indrukken onderweg? Het gericht zijn op de omgeving, de natuur etc. en 'de gedachten de vrije loop laten?' Ik ga daar maar eens verder over denken en nodig belangstellenden van harte uit mee te doen!

- Het was een mooie tocht. Zie daarvoor de volgende opmerkelijke gedachte! Wat me wel opviel en me eerst aan het denken zette om vervolgens toch een plekje te krijgen was het verschil tussen deze en de vorige tochten die ik in Friesland liep. Volgens mij heeft dat te maken met het - ik zeg het maar onomwonden - kennelijke kakgehalte van deze streek. Daarmee wil ik niemand tekort doen, maar zo voelt het gewoon. Ik zie alleen hierom al uit naar de tocht in de omgeving van Hemrik. Daar verwacht ik eigenlijk het tegenovergestelde .............. Ik ben benieuwd.

- Ten derde en laatste weer de grote bewondering en ook dank voor de kwaliteit! De route is voortreffelijk gekozen en uitgezet en vervolgens ook op papier gezet. Ik verdwaalde zelfs niet één keer ;-) Weliswaar dreigde het bij het ven en de groen/witte markering even mis te gaan, maar wie zoekt vindt ......  Bedankt!