Trynwâlden op 18 augustus 2011

Vandaag de laatste dag van deze loop-sessie. Eerst even naar het werk waar ik mij vooral bij iedereen moet verdedigen voor deze in de ogen van velen merkwaardige liefhebberij. Ik ben blij dat ik vervolgens de rust weer kan vinden. Het is bewolkt maar droog en ik heb er weer zin in. Trynwâlden 2 (weer van 'blogje om' natuurlijk - met dank) lijkt me voor deze dag wel geschikt. Niet te lang en bovendien ook niet te ver van huis.

Ik heb wel eens gehoord dat dit het ´toarnbeien´ gebied bij uitstek moet zijn en ik moet zeggen dat ik er vele tegenkwam. Het aantal plukkers was - gelukkig - niet navenant; dan was het wel erg druk geworden.
De tocht voert weer langs werkelijk prachtige paden - wat een mooi gebied zo onder de rook van ...... Onvoorstelbaar ook dat het hier zo rustig is met zoveel mensen in de directe nabijheid. Ik bedenk dat het toch maar goed is dat niet iedereen dezelfde hobby heeft.

Nieuwsgierig geobserveerd vervolg ik mijn weg. Hier en daar lijkt de tijd even stilgestaan te hebben, met de nadruk op 'lijkt' overigens want wanneer je even verder kijkt zie je al weer bewijzen van de huidige tijd.

Na een mooie tocht door het bos waar mijn proviand bijna door een loslopende hond wordt verorberd voert mijn weg langs wat meer verharde wegen door Munein om even verderop 'It bûtenfjild' in te gaan. Dit gebied doet zijn naam eer aan moet ik zeggen. Een aantal kilometers door hoog gras

doet vermoeden mij ergens in de 'middle of ....' te bevinden maar aan de horizon ontwaar ik zowaar de skyline van Leeuwarden met als blikvanger de Avérotoren. Ik beland midden in een kudde schapen die bang en tegelijk nieuwsgierig zijn. Ze slaan eerst en bloc op hol om vervolgens nieuwsgierig te blijven staan en - als ik stop - zelfs naar me toe te lopen. Opvallend - het is net of eentje er niet bijhoort, ook qua leeftijd niet.

Een soort zwart schaap maar dan wit, dat afzijdig van de kudde roerloos blijft staan. Een soort lammetje dat ging dwalen?  Even verderop word ik opgeschrikt door een fazantenhaan die luid schreeuwend opvliegt uit het riet. In de verte ontwaar ik zowaar een witte reiger. Hij laat zich jammer genoeg niet fotograferen anders dan als wegvliegende witte vlek. Na over het hek te zijn geklauterd kom ik weer op de grote weg - tot mijn verrassing helemaal aan de andere kant van Gytsjerk dan ik had gedacht. Na nog een leuke lus via de Canterlandseweg terug bij de auto en op naar de kinderboerderij ............. (om  me te voegen bij het thuisfront dus).

de Hauletocht opnieuw

De Haule tocht ………. (een herhaalde plaatsing van het bericht van de wandeling van 16 augustus ;-) )

Geïnspireerd door de beschrijving van deze ‘stille tocht’ op ‘Blogje om’ vandaag op naar Haule. Bij aankomst slaat de schrik me om het hart. Hoezo stil?

De startplaats is de stempel- en controlepost van de fietsvierdaagse van Appelscha en deze is juist vandaag van start gegaan. Eén grijze massa waarin ik alleen opval door het ontbreken van de fiets …..

Gelukkig hoef ik maar krap 100 meter van de route van de vierdaagse te nemen. Snel buigt mijn weg af naar links – de werkelijke stilte in.

Het eerste deel van de tocht gaat via werkelijk prachtige paden (gebaand maar daar is ook alles mee gezegd en dat doet me goed) en volstrekte stilte. Gewaarschuwd door de beschrijving en door de borden voor mogelijk agressieve buizerds ben ik extra alert.  De jongen zijn kennelijk al uitgevlogen want de enkele buizerd die ik ontwaar heeft geen enkele belangstelling voor mij.  Dat betekent niet dat er geen belangstelling vanuit de lucht is.

Kennelijk is er een zoekactie of inspectie gaande want deze bromvlieg vergezelt me een hele tijd. Ik bedenk wat ik liever wil: een buizerd of dit apparaat en ja – doe mij dan toch maar de buizerd.

Het is hier en daar te merken dat we in een soort regenseizoen verkeren. Hoewel vandaag bewolkt maar droog, worden mijn schoenen en broekspijpen flink nat, maar dat hoort er bij. 

Was het bij de vorige tocht een gave bruine rat die levenloos ons pad kruiste. Deze keer struikel ik bijna over een mol.  

 

Een volledig gaaf exemplaar zoals je ze niet vaak tegenkomt. Ik kom even in de verleiding hem mee te nemen maar bedenk me toch als ik denk aan alle gedoe die dit meebrengt. Laat de natuur zijn gang maar gaan ……….

Even later ben ik weer in de meer bewoonde wereld. Langs verharde wegen en paden kom ik via de Weperpolder (daar is toch vroeger het nodige over te doen geweest?) en de Haulepolder (kwetsbaar natuurgebied volgens een bordje) terug op de beginplaats.

Voldaan keer ik – via de wijnboer (!) – huiswaarts waar we aan het proeven slaan.

Buitenpost - Kollum en verder - 17 augustus 2011

Geïnspireerd door de Hauletocht vandaag richting vertrouwd gebied. Het Paradyske en meer van dat soort mooie natuur. Het was een prachtige tocht en ondanks de deels mislukte plaatsing van een verslag (met zonder foto's) van de tocht rondom Haule een nieuwe poging voor een kort verslag. Vrijwel meteen na Buitenpost komen de herinneringen aan pakweg 30 jaar geleden boven. Zo dichtbij en dan zo mooi zeiden we toen tegen elkaar. We fietsten en liepen toen ook door deze gebieden van schelpenpaadjes, boomwallen e.d. met prachtige doorkijkjes zoals deze b.v.

Het is bepaald geen straf om met dit weer langs dit soort paden de dag door te moeten komen. Op naar Kollum waar bakker Van der Bijl wacht met zijn heerlijke witte reepkoek (!). Daar smul ik - zittend op een bankje bijna tegenover de winkel - heerlijk van, wat nieuwsgierig gadegeslagen door voorbijgangers. Via de noordelijke kant van het dorp brengt de route me op een van de vele schelpenpaadjes die me uiteindelijk in Veenklooster zullen doen belanden. Onderweg bedenk ik dat dit een mooie gelegenheid is om weer eens de Ringo te bezoeken. Visioenen van een uitsmijter op het terras daar doen me al watertanden en ik vergeet onmiddellijk dat mijn broodbakje al bijna leeg is en dat ik ook al een halve dubbele witte reepkoek (dat is dus een hele) achter de kiezen heb. Vlak voor Veenklooster kom ik langs het 'grutte slot' waar zoveel herinneringen liggen ..........

Even verderop lonkt het Ringoterras. Daarom laat ik zowel de theeschenkerij in zowel het 'grutte' als het 'lytse' slot links liggen en spoed mij in die richting. Het terras is keurig ingericht, maar de deur zit op slot en voorbijgangers weten mij te melden dat de Ringo dicht is. Dan zit er niets anders op dan door te lopen richting Kollumerzwaag waar ik toch al even naar toe wilde. Misschien bij Piet Prins? Wanneer ik die bar annex snackbar nader lijk ik weer bot te vangen. Een grote verbouwing maar ................ de mededeling 'voor snackbar achteringang' geeft hoop!

En ja hoor - een uitsmijter? Geen probleem! Waar krijg je die nog voor maar € 4,-- tegenwoordig? Ik verorber mijn buit aan het tafeltje aan de achterkant met uitzicht op het industrieterrein. Dit was er vroeger ook al maar toen was er nog geen bebouwing. De tijd heeft niet stilgestaan! Via omzwervingen door het dorp langs vertrouwde (hout)stekjes probeer ik via de Achterwei en de Ganzingawei weer op de route te komen. Dat lukt me  wonderwel. Lopend op-in-langs Egypte zie ik nog deze toevallige ontmoeting die te leuk is om niet vast te leggen.

Destijds reden hier andere treinen, was er geen hek en kon je op verschillende plaatsen 'onbewaakt' het spoor over. Maar 'das war einmahl'. Voldaan loop ik via Buitenpost terug naar het parkeerterrein bij het station, waarbij ik onderweg nog een partijtje boeken tegenkom die voor een schijntje te koop zijn. Natuurlijk kan ik de verleiding niet weerstaan en kies er 3 uit - waaronder een 'literaire stadswandeling Leeuwarden - waarvoor ik 'zegge en schrijve' drie muntjes van 50 eurocenten in de spaarpot doe. Een in meer dan een opzicht waardevolle dag!

Waarom?

Regelmatig speur ik het internet af naar allerlei wetenswaardigheden op verschillende gebieden: oude documentatie van familie, waaronder ook afbeeldingen van woningen en gebouwen die daaraan zijn gerelateerd; algemene historische gegevens; natuur; alles wat met wandelen te maken heeft; muziek (klassiek, orgel, ballads etc). Zo kom ik via blogs van anderen terecht op allerlei aardige sites en kom ik achter nieuwtjes en weer andere vindplaatsen. Vandaag liepen we  - geïnspireerd door een beschrijving op zo'n site - een prachtige wandeltocht.  Ik plaatste vanavond een reactie om onze ervaringen te delen en
dit bracht me op het idee zelf ook maar eens wat op te schrijven en hier te plaatsen. Zonder enige pretentie hoor, maar misschien wel leuk voor sommigen.
Hoop dit hier regelmatig te vullen en te verversen en verwacht natuurlijk - als je het leuk vindt - wel een reactie!